เชื่อว่าคนที่ผ่านโลกมาบ้าง คงรู้สึกว่าบางครั้งหรือหลายต่อหลายครั้งที่เราท้อแท้เหมือนหมดกำลังใจ แต่ทำไมทุกๆครั้งเราถึงสามารถยืนหยัดและลุกขึ้นก้าวเดินต่อไป หรือมีพลังบางอย่างที่ยังคงไหลวนอยู่ในร่างกายและสูบฉีดหัวใจให้กลับมีกำลังได้ทุกครั้ง เพียงเพราะตราบที่เรายังมีความหวัง ยังคงมองเห็นทางที่จะเดินไปข้างหน้า เราก็ยังคงจะมู่งมั่นเดินไปด้วยแรงศรัทธาที่ไม่มีวันหมดไปจากใจ
หลวงพระบาง เมืองเล็กๆที่น่ารัก แถมยังได้รับยกย่องเป็นมรดกโลกไ่ม่ใช่เพียงแค่สิ่งก่อสร้างจากอดีต หากแต่เป็นมรดกโลกทั้งเมือง ที่ครอลคลุมทั้งวัดวาอารามที่มิใช่วัดร้าง แต่ยังคงมีพระอยู่ประจำวัด อาคารที่มิใช่แค่สิ่งก่อสร้างเก่าๆ แต่ัยังคงใช้เป็นสถานที่ราชการ ร้านค้า เรือนพักจนถึงวิถึชีวิตของผู้คนที่ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้ในสภาพที่ไม่ต่างจากเมื่อสิบเมื่อร้อยปีที่่ผ่านมา ทั้งหมดนี้คงมากพอที่จะเป็นหตุผลของใครหลายคนที่อยากมาสัมผัสความเป็นหลวงพระบางสักครั้ง สัมผัสจิตวิญญาณของผู้คนที่สืบเนื่องจากอดีตอันรุ่งโรจน์ สัมผัสถึงแรงศรัทธาต่อพุทธศาสนาที่มิเคยจางหาย
